Jezelf verliezen gebeurt zelden in één moment.

Vaak gebeurt het langzaam.
In kleine aanpassingen.
In woorden die je inslikt.
In keuzes die logisch voelen… maar eigenlijk niet helemaal van jou zijn.

Zo verloor ik mezelf ook.

Niet omdat ik zwak was.
Niet omdat de liefde niet echt was.
Maar omdat ik, zonder het door te hebben, steeds verder verwijderd raakte van mijn eigen waarheid.

Ik paste me aan. Ik droeg meer dan van mij was. Ik hield verbinding in stand… maar verloor onderweg de verbinding met mezelf.

Tot er een moment kwam waarop ik mezelf één eerlijke vraag stelde:

Waar ben ík eigenlijk gebleven?

Wat volgde, was geen snelle doorbraak.
Maar een diep, soms ongemakkelijk, en vooral eerlijk proces van thuiskomen bij mezelf.

Wil je verder lezen?
In mijn nieuwsbrief deel ik openhartig hoe ik mezelf verloor in de liefde, welke patronen daaronder lagen, en hoe ik mezelf stap voor stap weer terugvond.

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief